ฉันตื่นขึ้นมาในความมืดพร้อมบางเสียงที่ฉันแสนจะคุ้นเคย มันไม่ได้ทำให้ฉันรำคาญหรอกนะ ดีซะอีก อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันรู้ว่า ตัวของฉันไม่ได้อยู่คนเดียวในความมืด

ความมืดไม่ได้สร้างเฉพาะความกลัวให้แก่คนได้เท่านั้นฉันเพิ่งได้รู้ บางทีฉันก็รู้สึกสบายใจ ที่จะได้อยู่ในความมืด ดีกว่าที่สว่างแล้วฉันอาจจะได้เห็นอะไรที่ไม่ควรหรือไม่อยากจะเห็นมัน เพราะฉันยังจำได้ดี จำได้ถึงชีวิตที่เคยอยู่ท่ามกลางแสงสว่าง...

แม้เช้าวันนั้นอากาศจะสดใสขนาดไหน แต่ในจิตใจและจินตนาการของฉันไม่มีแม้แต่ช่องว่างเล็กๆให้แสงสว่างเล็ดลอดเข้าไปแม้เพียงนิด

ฉันยังมองเห็นทุกคนมีความสุข ทุกคนสนุก ยังคงมองเห็นเธออยู่ในแสงสว่าง ทุกที่ที่มีแสงสว่าง ฉันยังเห็นเธออยู่ตลอดเวลา แต่เธอในตอนนี้ไม่ใช่เธอในความทรงจำที่ถูกปิดบังและมืดมิดของฉันอีกต่อไปแล้ว ...

เธอยังคงอยู่ในแสงสว่าง สว่างจนฉันต้องปิดตาไม่มองเธออีกต่อไป

ฉันขออยู่กับเธอในความทรงจำที่ดำมืด ที่อาจมองไม่เห็นเธอได้ แต่ฉันก็ยังรู้สึก

มันเงียบเหงา มืดมน เยือกเย็น แต่อย่างน้อย ฉันก็ยังรู้สึกถึงเธอในบางมุม

บางที ฉันอาจจะหลับไปในความมืด หรืออาจไม่เคยรู้ว่าฉันกำลังหลับหรือตื่น..

ฉันไม่ได้สนใจมันนัก ... ฉันชักจะชินกับความรู้สึกแบบนี้ซะแล้วสิ...

ฉันตื่นขึ้นมาในความมืด.. อย่างน้อยฉันก็คิดว่าฉันตื่นอยู่...เสียงอึกทึกเอะอะแบบเดิมที่ฉันคุ้นชินกับมัน แต่ด้วยแรงชักนำบางอย่าง ทำให้คราวนี้ฉันตัดสินใจจะตั้งใจฟังมัน แทนที่จะนอนเฉยๆในความมืดแบบทุกที

ฉันรู้สึกว่าเสียงนั้นชัดขึ้นอย่างจงใจ .. อย่างน้อยฉันก็คิดว่ามันจงใจ ฉันจำมันได้ขึ้นใจ นั่นคือเสียงของเธอ เธอจากแสงสว่างที่ฉันหลบหนีมา ฉันรู้สึกเจ็บปวดรึเปล่านะ มันใช่ความเจ็บปวดหรือ? ที่ฉันได้เห็นเธออีกครั้งหลังจากที่ฉันมัวแต่จมกับเธอที่ฉันลักพาเข้ามาในโลกของฉัน ... เพียงเพราะฉันอยากรู้สึกถึงเธอบ้างในโลกอันมืดมนของฉัน

ถึงเวลานี้ฉันเพิ่งรู้ถึงความเห็นแก่ตัวของฉัน ถึงเวลาแล้ว ฉันจะปลดปล่อยสิ่งที่ฉันลักพามาจากเธอ คืนสู่ตัวตนแห่งเธออีกครั้งหนึ่ง

เธออาจจะไม่เคยรู้สึกถึงฉัน แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะฉันจะยังคงเต้นรำและร้องเพลงไปกับเสียงเพลงและดนตรีอันแสนหยิ่งผยองของฉันเอง

และเมื่อเธอกลับคืนสู่แสงสว่างแล้ว เวลานั้น โลกของฉันจะปิดลง และจมสู่ความมืดอีกครั้ง ฉันจะอยู่โดยปราศจากความรู้สึกจากเธอ ฉันต้องทำให้ได้ ถึงแม้เมื่อโลกของฉันเปิดออกเพื่อส่งเธอผู้ถูกคุมขังกลับสู่แสงสว่าง มันทำให้ฉันรำพันถึงแสงสว่างอีกครั้งก็ตาม

แต่ฉันจะอยู่ในที่แห่งนี้ของฉัน รอวันที่เธอจะกลับมา... กลับมาพร้อมแสงสว่างอันยิ่งใหญ่ เพื่อนำฉันออกจากห้องขังที่ฉันสร้างมันขึ้นมาเอง..

ฉันจะรอ...รออยู่ในนี้ จนกว่าแสงสว่างจากเธอจะมาพาฉันออกไป

.

.

.

.

.

.. เมื่อผมลืมตาขึ้นมา .. ผมได้ยินเสียงเธออีกครั้ง .. แต่รอบตัวผมยังคงมืดมิด ..

=====================================

อันดับ 1

Artist : Goose

Album : 20 Guns pointing in your face

Producer : Goose

Lable : Smallroom

นี่แหละครับอันดับ 1 อาจจะไม่ตรงกับความคิดของหลายๆคน .. แต่ก็อยากจะลองให้หามาฟังแล้วลองเปิดใจฟังกันดูนะครับ

ส่วนที่เขียนมานี่ ก็เป็นประสบการณ์ของความรู้สึกของผมเองบวกกับความรู้สึกหลังจากได้ฟังงานชุดนี้ของ Goose น่ะครับ ก็ลองไปหาฟังกันดูครับ อาจจะอินดี๊อินดี้ไปซักหน่อยนะครับปีนี้ .. แต่ค่ายใหญ่ๆไม่ค่อยจะออกอะไรที่น่าสนใจออกมาจริงๆน่ะครับปีนี้ รอดูปีหน้ากันต่อไปนะ ขอบคุณที่อุตส่าห์ตามอ่านกันครับ :-)