ชอบหลายเพลงเลยครับ
อาจเป็นเพราะว่าผมฟังเพลงที่ไม่ร็อคมาก ได้นานกว่าเพลงร็อคจัดๆก็ได้นะ แล้วบั้มนี้ก็เป็นแบบนี้เยอะอยู่

แต่เพลง Sticker เนื้อหานี่แบบ โอ่ คิดไปได้นะ เจ๋งดี 55

พูนศักดิ์ จตุระบุล

ก็คือ พี่อ็อฟ มือกีต้าร์Bigassนั่นเอง..

บอดี้แสลมกับคำว่าร๊อค สำหรับผมมีอยู่ชุดเดียวครับ Believe

เห็นด้วยครับ แต่ปัญหาคือ คนฟังหลายคนเริ่มต้นกับวงนี้จากชุด 3 (ชุดแรกบนสังกัดใหญ่) จนทำให้พลาด หรือมองข้ามเพลง 2 ชุดแรกไป ว่าเป็นแนวไหน

ปกติเป็นคนชอบฟังเพลงนุ่มๆ หวานๆ ไม่ก็เสียง ญ ร้อง

เว้น bodyslam ครับ ชอบมันแทบทุกเพลง ดนตรีคุณภาพจริงๆ ทั้งที่จริงๆแล้วไม่ใช่แนวผมเลย

ผมไม่รุ้จักว่าอะไรคือร๊อค อะไรคือป๊อป ฯลฯ รู้แต่ผมชอบมาก ไม่รู้ว่าเพราะน้ำเสียง ภาษาที่ดูเข้าถึงอารมณ์ หรือดนตรี หรืออะไร เพราะไม่ใช่เทพ แต่ ผลลัพพ์คือ "ชอบ"

อัลบัมนี้ชอบเพลง "คราม" มากๆ ชอบทั้งดนตรีและความหมาย

ถ้าจำกัดคำว่า "Rock" ด้วยดนตรีที่หนักหน่วง เมโลดี้ที่แรงและตรง หรือเนี้อหาที่ทื่อๆ

ผมคิดว่า พวกคุณ

ใจแคบเกินไป

บอดี้แสลม ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่า ลื่นไหลไปทั้งตัว

ผมว่าชุดนี้ เพลงทุกเพลงมันต่อเนื่องกัน มันลื่นไหล มันเป็นวลี ฟังเพลินๆ รักจริงๆ

ผมว่า วงที่หาเงินได้จากการเล่นคอนเสริต์ตามผับหรือ จัดบิ๊กคอนเสริต์ได้ง่ายๆอย่างบอดี้

แต่งเพลงเอาใจตลาดแปร๋นๆ ฉันรักเธอ เธอหักอกฉัน เรารักกัน เราไม่รักกัน ง่ายมาก

แต่

วงที่มีตัวเลือกมากมาย ที่ตลาดชอบใจ ที่หากินได้เรื่อยๆ อีกหลายปี

ทำไม

ทำดนตรี เสี่ยงต่อการโดนวิจารณ์ขนาดนี้

ผมว่า พวกคุณๆๆๆ เปิดใจ อย่าอคตินัก ชอบก็ฟัง ไม่ชอบก็ไม่ต้องฟัง

ดนตรี มีเยอะ มันคือการเสพ แต่ขอเหอะ

อย่าเอาไปเทียบกับวงเมืองนอกเมืองนา คนละภาษา ดัดจริตไปไหม ดนตรีมีโน๊ต อยู่ 7 ตัว

แต่งยังไง ก็คล้ายๆกัน แต่ถ้าฟังแล้ว เฮ้ย เจ๋งหว่ะ ร้องตามได้ โย๊กได้ เอาไปเล่นกีตาร์หลีสาวได้

ผมว่า ดนตรี มันก็ทำหน้าที่เยี่ยมๆของมันได้แล้วนะ

ผมชอบ คราม ทั้งอัลบั้ม

ชอบ safe my life ทั้งอัลบั้ม

และก็ชอบ บอดี้แสลม ทุกอัลบั้ม ไม่ได้ชอบ เพราะเขาชอบกัน ชอบเพราะชอบ

ฟังแล้วชอบ ก็เลยชอบ ง่ายๆ

ชอบครับวงนี้ เพลงหลากหลายดีไม่เบื่อ
ชื่อวงยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ ทุ่มสุดตัว!!!

ความเห็นส่วนตัว

Bodyslam หมดความเป็น Bodyslam ตั้งแต่เภามือกีต้าร์ออกจากวงไปแล้ว

สิ่งนึงที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมหลังๆ ต้องทำตัวให้ดูมืดมน

จะเป็นศิลปินดังๆ นี่ต้องทำตัวเบลอๆ คูลๆ ไปกันหมดเลยหรือไง เฮ้อๆ

ผมชอบเพลงเปราะบาง ซึ้งมากครับเพลงนี้..

ผม ชอบ Bodyslam

ผมไม่ได้สนว่า pop หรือ rock

ผมสนแต่เพลงเพราะ

คนฟัง เพลงโลกแคบๆ มักจะจำกัดตัวเองด้วยแนวเพลง

ถ้าเรามองโลกให้กล้างขึ้น เราก็จะเห็นตัวเองเล็กลง

บางคนบอก วงนั้นเอาจามวงนู้นมั่ง เลียนแบบวงนี้มั่งอะไรมั่ง ผมถามหน่อย คอร์ด หรือ โน็ตหลักๆ มีแค่ C D E F G A B เนี่ย มันจะไม่ซ้ำกันบ้างเลยหรอไง

เคยมีคนบอกว่าเพลง ให้รักคุ้มครองไปเหมือนกับ เพลง blue and yellow
เนี่ย ผมว่ามีคล้ายๆกันนิดเดียวเอง ไลน์กลอง ไลน์กีตาร์ เบส ยังไม่เหมือนกันเลย แต่กลับบอกว่าไปลอกเค้ามา ผมก้อไม่รู้ว่าคิดยังไงกัน

พูดดีครับ

จากวงร็อคยอดนิยม ก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นวงดนตรีคุณภาพซักที

ทั้งๆที่ ผมว่าเค้าก็เป็นวงคุณภาพมาแต่ไหนแต่ไรแล้วล่ะ
แต่แค่ดังมากๆ ก็แค่นั้นเอง


:-)

นอกจาก Modern Dog อัลบั้มแรกแล้ว
วงดนตรีร็อคไทยที่ทำให้รู้สึก "อิน" ไปกับเพลง
ถึงขนาดฟังซ้ำไปซ้ำมาทุกวันได้เป็นเดือนๆ อยู่หลายเดือน
ก็ Bodyslam นี่แหละค่ะ
เริ่มจากอัลบั้มที่แล้ว Save my life
ที่เราคิดว่า สุดยอดมากๆ เลย โดนสุดๆ

ส่วนตัวแล้ว คิดว่าเพลงของ Bodyslam มีดีหลายจุด ถึงทำให้วงดังขนาดนี้ได้
ทั้ง melody ที่ติดหู เนื้อร้องที่โดนใจ ให้กำลังใจ และส่วนใหญ่จะสร้างสรรค์
ความเท่ห์ ความคิดความอ่าน ผ่านบทสัมภาษณ์ เสน่ห์ของนักร้องนักดนตรี
ความมันส์ในการแสดงสด ความสามารถในการ entertain
น่าจะเป็นวงดนตรีที่วัยรุ่นเห็นแล้วอยากเจริญรอยตามค่ะ
ถือว่าครบเครื่องมากๆ แล้ว สำหรับยุคนี้ ยุคที่คนไม่ซื้อ CD ลิขสิทธิ์
แต่ยินดีควักตังค์ซื้อตั๋วไปดูคอนเสิร์ต

พูดถึงอัลบั้มนี้ (คราม)
ถามว่า เมื่อดนตรีไม่แรงเหมือนเดิม แล้วมันทำให้ดนตรีน่าฟังน้อยลงไหม ?
เราว่าไม่เลยนะ แม้กีต้าร์จะไม่แจ๊ดๆ แผดกระจาย จิ้มสายโชว์เทคนิคแบบชุดที่แล้ว
แต่การเล่น loop note ซ้ำไปซ้ำมา การเล่น picking เป็นโน้ตๆ
เล่นกีต้าร์แบบ layer ซ้อนทับ แยกลำโพงซ้ายขวา มันโคตรน่าฟังอ่ะค่ะ
ฟังเพลินและให้อารมณ์ที่เท่ห์และน่าค้นหาไปอีกแบบ
ฟังแล้วคิดถึง INORAN ของ Luna Sea (แต่ bodyslam ไม่ได้ก็อปนะ)

และถึงแม้กลองจะไม่บ้าพลังเท่าที่ผ่านมา
อาจจะด้วยขีดจำกัดของอายุและกำลังกายอย่างไรก็ตาม 555++
แต่พี่ชัชก็ยังเล่นได้เจ๋ง เหมาะสมกับแต่ละเพลงอยู่ดี
ชอบกลองกับเบสของ bodyslam มากๆ ค่ะ

เสียงสังเคราะห์ ก็น่าจะเป็นผลงานของคุณโอม เจ้าเก่า
บางเพลงเสียงเด่นมากจริงๆ แต่ก็โอเค ไม่ได้น่าเกลียด รับได้ค่ะ

เสียงร้อง อันนี้คิดว่าดร็อปลงนิดนึง
แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นอุทาทานจากการเห็นข่าวปัญหาเส้นเสียงของน้องตูนหรือเปล่า
เสียงสูง มีสั่นนิดหน่อยค่ะ ขนาดเป็นเสียงจากห้องอัด ที่ร้องซ่อมได้ ใช้เทคนิคช่วยได้นะ
(ร้องสดจะเป็นยังไง ไม่กล้าคิด ได้ข่าวว่าร้องออมเสียงมากๆ เพื่อสุขภาพ)
แต่อารมณ์ เทคนิค และเนื้อเสียงโดยรวม ยังน่าฟังเหมือนเดิม บางเพลงก็น่าฟังกว่าเดิมอีก
ที่ชอบมากคือ เสียงคอรัสในอัลบั้มนี้ มันฟังน่ารักยังไงก็ไม่รู้ บอกไม่ถูก ฮ่าๆ

เพลงแต่ละเพลงใน "คราม"
ฟังแรกๆ เราว่ามันเหมือนทำนองจะคล้ายๆ เพลงในอัลบั้มเก่าๆ อยู่บ้าง
แต่ฟังแบบเจาะๆ แล้ว มันมีความแตกต่างอยู่เยอะเหมือนกัน
โดยเฉพาะเพลงใจกล้าอย่าง "คิดฮอด" ที่ creative Thailand สุดติ่งจริงๆ
อ่านกระทู้นี้แล้วก็เห็นด้วยนะ
อารมณ์เพลงออกแนว คล้ายๆ เดิม แต่ก็ยังมีความแปลกใหม่ให้ได้ค้นหากันอยู่
ในอัลบั้มนี้ชอบ "Sticker" "แสงสุดท้าย" กับ "โทน" มากค่ะ
เราว่าความคิดแปลกใหม่ดี ทำดนตรีออกมาน่าสนใจ
แถมอัลบั้มที่แล้วมี แสงแรก อัลบั้มนี้มี แสงสุดท้าย จากที่ท้อๆ ก็มาปลุกพลังใจกันใหม่
ก็ดีค่ะ คนเรามันจะเศร้าอกหัก เจ็บปวดอะไรกันนักหนา ชีวิตมันต้องดำเนินต่อไปสิเนอะ

ช่วงปลายๆ ของการโปรโมทอัลบั้มที่แล้ว
กับช่วงก่อนเปิดตัวอัลบั้มนี้
ถ้าจำไม่ผิด น้องตูนพูดในทำนองที่ว่า
Bodyslam เป็นวัยรุ่นตอนปลายไปแล้ว
สิ่งที่อยากจะพูด ข้อความที่ต้องการจะสื่อสาร อาจจะเหลืออยู่ไม่มาก
ช่วงที่ตูนมีปัญหาเส้นเสียง ก็มีข่าวว่า อีกนานมากๆ ถึงจะมีคอนเสิร์ตใหญ่อีกหน

สมมติว่า ถ้า Bodyslam ได้ผ่านมาอ่าน
ก็อยากจะบอกว่า คนฟังคนนี้ ยังอยากฟังดนตรีและความคิด
หรือสิ่งที่ Bodyslam จะสื่อสารไปอีกนานๆ
อาจจะไม่จำเป็นต้องพูดเยอะ ไม่ต้องพูดบ่อยเหมือนที่ผ่านมา
แต่เมื่อไหร่ที่อยากพูด เราก็พร้อมที่จะฟังเสมอ

สู้ๆ สู้ต่อไปค่ะ Bodyslam !

ความเห็นส่วนตัวเหมือนกัน

Bodyslam คือวงทีทำเพลงตามที่ใจอยากจะทำ เรียกได้ว่าฝันอะไรก็อยากทำตามที่ฝันให้ได้ นี่คือแนวทางของ Bodyslam ตั้งแต่อัลบั้มแรก
ถ้าจะมองลงไปให้ลึกอีกนิด จะเห็นว่าเพลงที่พวกเขาทำออกมา ถูกกลั่นกรองออกมาเพื่อเป็น กำลังใจ ชั้นเยี่ยม
ผมเชื่อว่ามีหลายคนที่เคยท้อแท้ ผิดหวัง ซึมเศร้า แต่เมื่อได้ฟังเพลงของพวกเขา กลับทำให้มีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง ผมเองก็เป็น 1 ในนั้น

สิ่งที่พวกเขาทำคือความฝันของพวกเขา และช่วยสร้างความฝันของพวกเราครับ

ผมเป็นคนหนึ่งที่ติดตามวงนี้ตั้งแต่อัลบั้มแรก สมัยยังเป็นละอ่อน เห็นการเติบโต หัวเราะและร้องไห้พร้อมกับเพลงของพวกเขามาตลอด
ผมไม่เสียใจที่ติดตามพวกเขาตลอดมาและจะติดตามต่อไป

ผมรัก Bodyslam ครับ

ก็พวกเขาคือวงป๊อปร๊อคนี่ครับ ตัวตูํนเองก็บอกอยู่ตลอดว่าเราคือป๊อปร๊อค แต่ในรายละเอียดของดนตรี มันก็ว่ากันไปว่าอยากเอาอะไรมาลง มาใส่ ให้งานมันต่าง เพราะวงที่ัดังมากๆ มันหาทางลงยาก เพราะพอสูงสุด มันไม่มีสูงกว่านั้นแล้ว แค่เสมอตัวและรอวันลง เพียงแต่มันจะลงเมื่อไหร่ ลงยังไง ผมว่าพวก body ฉลาดนะ ที่ทำงานออกมาได้ให้ความรู้สึกว่ามันยังอยู่ได้ บางทีไม่อยู่ตรงนั้นนี่ วงแตกเอาง่ายๆถ้าหาทางไปด้วยกันไม่ดี ไม่ได้ชอบอะไรวงนี้มากมาย เพราะส่วนตัวชอบดนตรีที่มันหนักกว่านี้ แต่ก็แอบมีซีดีของแท้ทุกชุด ประมาณว่าออกเมื่อไหร่ อุดหนุนเมื่อนั้น คนตั้งใจทำงานไม่ดูถูกคนฟัง มันน่ายกนิ้วให้นะ

เป็นอัลบั้มที่โอเคครับ อัลบั้มหนึ่งสำหรับผม พอๆกับอัลบั้มของวง puzzle เลย

ตามความหมายของชื่อ คือทุ่มสุดตัวไม่ใช่หรอ

จำได้ว่าเคยเห็นมีกระทู้นึงบอกว่า bsเล่นที่ผับๆนึง จังหวัดอะไรผมจำไม่ได้แล้ว

เล่นเพลงอัลบั้มเก่าๆ ไม่มีใครรู้จัก พอเริ่มเพลงใหม่จากค่ายใหญ่ ถึงจะรู้จัก

อืม..... ผมชอบแบบเก่ามากกว่านะ ^^

ชุดนี้ชอบเพลง ทางกลับบ้าน

เนื้อหามันเพราะทุกประโยค ฟังแล้วน้ำตาจะไหลเพลงมันโดน...

ผมก็แฟน bodyslam ครับ ขอคาราวะ 1 จอก ชอบเพลง ได้หรือเปล่า ตอนเป็นละอ่อนมาก พอมา bodyslam ก็ อากาศ อ่า สุดยอด ล่าสุดนี่ชอบ ปล่อย มากมาย

ผมว่าคนที่ชอบคิดว่าวงนั้นวงนี้ต้องเล่นแต่แนวนั้นแนวนี้ใจแคบไปหน่อยนะครับ

ดนตรีไม่ควรมีสิ่งกั้น ไม่ควรขีดเส้นแบ่ง เพราะดนตรีเป็นเป็น สื่อ ที่คนทำดนตรีอยากสื่อกับคนฟังเท่านั้นเอง

แนวไหนดนตรีแบบใดก็แค่เพียงคำจำกัดความ แต่ไม่ควรขีดแบ่งกั้นดนตรีออกจากกันนะครับ

ขอเหอะครับ ไอ้คำว่าโน๊ต มี 7 ตัวเนี่ย

ผมเคยบ่นๆๆ กับรุ่นพี่ที่สอนผมเล่นดนตรีอย่างนี้แหละ

พี่เค้าบอก ผมมาสั้นๆๆ ว่า

"มันมีแค่นี้ แค่มันเรียบเรียงได้เป็นล้านๆๆ แบบ"




ฺสำหรับผม ชอบ 3 ชุด แรกมากๆๆ มีความรู้สึก ที่แบบว่า ต้องมีแผ่นให้ได้
แต่ สองชุดหลังสุดลองฟังดูแล้ว กะแสมันเพลงดังมากๆๆ แต่ไม่มีความรู้สึกที่อยากจะได้มาครอบครอง


live ช่วงหลังมานี้ ยิ่งทำให้ผมรู้สึกเฉยๆๆ กับ BS มากขึ้น
เหมือนว่า พี่ตูนเริ่มฝืนสังขารตัวเองแล้ว
ผมว่าคงมีอีกหลายคนที่ เวลาเสียเงินไปชมคอนเสิร์ต ก็ต้องอยากฟังเสียงที่เทพ
และโชว์ที่มันส์ แต่ช่วงหลังมานี้ เหลือแค่อย่างหลังอย่างเดียว

พอดูเสร็จมาบ่นกับเพื่อนมันดันให้ผมกลับบ้านไปฟังแผ่นซะงั้น
สงสัยผมจะผิดที่คาดหวังกับโชว์ของพี่ๆๆมากไป ฮาๆ

ปล. คิดถึงวันวานเก่าๆๆ เก็บตังแทบตายเพื่อที่จะซื้อ macbeth แบบพี่ตูน
พอเอาเข้าบ้านต้องโกหกแม่ ว่ามันราคา 800 เท่านั้น ฮาๆๆๆ

^
^
^
ก็จริงนะเรื่องพี่ตูนฝืนสังขาร เราไม่ได้ดูliveมานานมาก(ฝืนสังขารตัวเองมิไหว ฮ่าๆๆ)
ล่าสุดที่ไปดูคอนฯ อัลบั้มที่แ้ล้วเรารู้สึกว่าเสียงพี่ตูนที่เคยคุมได้ดีเพี้ยนบ้างนิดหน่อยพอรับได้
แต่ตอนนี้มันเริ่มไม่ใช่ บางเพลงมีเสียงหาย มันมีความมันส์มาชดเชยสำหรับเราก็โอเค
สิ่งที่ห่วงคือสุขภาพพี่ตูนตะหาก ไม่อยากให้ฝืนมากไป

ความคิดส่วนตัวนะครับ
ที่เสียงแกดรอปไปเยอะขนาดนี้
ไม่เพราะการกร่ำทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศหรอครับ
ดูจากตารางงานในเว็บของ genie แล้ว เหมือนจะคิวเยอะ แน่นสุด
ไม่ว่าอะไร ใช้มันหนักๆเยอะๆ มันก้อมีลิมิตของมัน
มีจุดแย่ของมันบ้าง

แล้วถามว่าทำไมวงถึงทัวร์หนักขนาดนี้ ?

ไม่ใช่เพราะความนิยม การยอมรับ ความรักจากแฟนเพลงหรอครับ .

ติดตามวงนี้มาตั้งแต่อัลบั้มแรก "BodySlam" จนปัจจุบัน "คราม" (จริงๆตั้งแต่สมัยเป็นละอ่อน เรายังมีเทปเลย)

เป็นวงที่ฟังครั้งแรกแล้วปฏิญาณกับตัวเองว่าจะซื้อทุกอัลบั้มต่อจากนี้ไป
โดยเฉพาะอัลบั้มที่ 2 Drive เป็นอะไรที่สุดยอดมาก ชอบทุกเพลง
ทุกวันนี้ยังฟังอยู่ ฟังทุกเพลงไม่อยาก skip เพลงไหนเลย ไพเราะ และอินสุดๆ

แต่พออัลบั้มที่ 3 มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างทั้งค่ายและสมาชิก
รวมถึงภาพลักษณ์ของพี่ตูน กางเกงฟิต + เข็มขัดแดง
ตอนแรกเราอยากจะร้องไห้ "ไม่นะ เอา BodySlam ของฉันคืนมาาาาาา"
ก็เข้าใจว่าวงคงต้องมีพัฒนาการ เราอาจติดอยู่กับภาพเดิมของ BodySlam มากไป
ตอนนี้ก็แค่ติดตามเรื่อยๆ อัลบั้มก็ซื้อนะ แต่ก็ซื้อเพราะมันดัง มันเพราะ ฟังพอเลิกฮิตก็ลืม
อัลบั้มล่าสุดก็เพราะแหละ หลายเพลงด้วย ชอบเพลง "โทน" รู้สึกว่า BodySlam จะออกแนวเพื่อชีวิตมากขึ้น แต่ก็ชอบนะโอเคเข้ากับ look พี่ตูน ณ ตอนนี้

ทุกครั้งที่ BodySlam ออกอัลบั้มใหม่ ก็จะคิดถึง 2 อัลบั้มแรกเสมอ
อยากฟังเพลงแนว ย่ำ, ทางของฉันฝันของเธอ, ปลายทาง, ความซื่อสัตย์ จาก BodySlam อีกครั้งจะได้มั้ยน้อออออ

อัลบั้มนี้ชอบ3เพลง

Bodyslam ควรจะเปลี่ยนชื่อวงตั้งแต่อัลบั้ม 3 อะครับ

ตั้งแต่เภาออกไป มันก็ไม่ใช่ Bodyslam แล้ว (ยกเว้นบางเพลงที่ยังใช่ ในบางอัลบั้ม )

มันแค่วงที่มีตูนร้องนำแค่นั้นเอง ไม่ใช่ไม่มีคุณภาพ คุณภาพเพิ่มขึ้นด้วย แต่มันไม่ใช่แนวเดิมของ BS อะครับ

คคหสต นะ

ในเพลงของ Bodyslam ทั้งหมด ชอบงมงายที่สุดอ่ะค่ะ

คคหสต ผมนะครับ ผมคิดว่าบอดี้แสลมมีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงตัวเองมาทุกอัลบั้มนะ เริ่มจากชุดแรกที่จะติดกลิ่นบริทป๊อปเยอะหน่อย เนื่องจากพี่เภาของเราเค้าน่าจะถนัดสไตล์นั้นมากกว่าที่เห็นไดัชัดก็ Away เพลงก็จะออกนิ่มๆหน่อย แต่เมโลดี้เข้าถึงง่าย และเนื้อหาโดนมาก หลายเพลงเข้าขั้นเพลงอมตะเลยทีเดียว ๕๕๕

พอมาชุดสองผมรู้สึกว่าดนตรีมันหนักขึ้น หลายๆคนก็น่าจะรู้สึกนะ ไล่มาตั้งแต่ ให้รักคุ้มครอง ความซื่อสัตย์ หวั่นไหว มีแค่เธอก็เกินพอ ผมรู้สึกว่าดนตรีหนักขึ้นเยอะ ออกไปทางโมเดิร์น ร็อคมากขึ้น แต่อาจจะเพราะมีเพลงอย่างปลายทาง ที่เรียกได้ว่าเปิดคาราโอเกะแล้วร้อง งมงาย ตามไปได้อย่างเข้ากัน ทำให้หลายคนรู้สึกว่ามันยังเป็นแนวเดิมอยู่

และแล้วก็มาถึงจุดเปลี่ยนของบอดี้ฯ อย่างแท้จริงในชุดที่สาม ตอนนั้นผมจำได้ว่ากระแส Emo/Screamo เมืองนอกกำลังมา เพราะผมกับเพื่อนกำลังบ้า Story of the Year/Saosin กันมาก แน่นอนว่าชุดนี้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน กับการมีพี่ชัชเข้ามา และการต้องการเปลี่ยนแนวตามกระแสโลก ทำให้วงออกมาเป็นแนว Emo มากขึ้น(ซึ่งตอนนั้นคำว่า Emo มันโคตรเท่เลย ๕๕๕) ผมว่านี่เป็นสาเหตุทำให้พี่เภา ขอออกจากวงไป และแล้วเพลงขอบฟ้า ก็ออกมาพร้อมกับมือกีตาร์คนใหม่ทีชืื่ื่อว่าพี่ยอด ยอมรับเลยว่าชุดสามเนี่ย เพลงหนักกว่าสองชุดที่ผ่านมามาก แล้วผมรู้สึกว่า บอดี้ ไม่เป็นตัวของตัวเอง ทำให้ผมไม่ค่อยปลื้มกับอัลบั้มชุดนี้เท่าไร แต่ถึงกระนั้นก็ยอมรับว่าเพลงเพราะทุกเพลง Catchy ทุกเพลง แล้วคอนเสิร์ตใหญ่ในปีนั้น ก็ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งยวด ก่อนจะตามมาด้วยคอนเสิร์ตที่อิมแพคกับบิ้กแอสอีกรอบ

จากนั้นก็มาถึงอัลบั้มที่ผมเรียกว่า ผลงานที่ยอดเยี่ยมที่สุดของบอดี้แสลม อย่าง Save My Life มันคือจุดอิ่มตัวอย่างแท้จริงของอัลบั้มที่ 1-3 ชุดนี้ทุกคนได้ปล่อยของกันเต็มที่ ความหนักเบา เมโลดี้ ไลน์กีตาร์ ไลน์กลอง เนื้อเพลง การเรียบเรียง อัลบั้มนี้ทำได้สุดยอดมากๆ เปิดตัวด้วยสุดยอดเพลงปล่อยของอย่าง ยาพิษ ตามมาด้วย อกหัก ก่อนที่ ผมจะอ้าปากค้างด้วยเพลง แค่หลับตา ฟังแล้วขนลุกสุดๆ (ที่ต้องอึ้งหนักกว่าเดิมเมื่อเปิดแผ่นแล้วพบว่า พี่ตูนทำทำนองกับเนื้อเพลงเองด้วย) ปัจจุบันผมยังเปิด Save My Life ฟังอยู่ เพราะมันยอดเยี่ยมมากๆจริงๆ นี่แหละคือบอดี้แสลมในแบบที่ผมชอบ

และผลผลิตของ Save My Life ทำให้เกิดอัลบั้ม คราม ในปัจจุบัน จะเห็นได้ว่าเพลงของสองชุดนี้จะค่อนข้างใกล้เคียงกันมาก ถ้าเทียบกับเพลงในชุดอื่นๆ แต่ที่ คราม เด่นกว่า Save My Life คือ ไลน์ซินธ์ อย่างที่ได้หลายๆคนได้พูดไปแล้ว แล้วก็ท่อนโซโล่ ที่ชุดนี้สบัดมาก ซัดทุกเพลง สะใจมือกีตาร์แน่นอน แต่ถึงอย่างนั้นเราก็คงรู้สึกได้ว่า มีบางสิ่งที่หายไปก็คือ ความ Catchy ของเพลง ซึ่งผมคิดว่ามันเป็นเอกลักษณ์ของบอดี้แสลมนะ ที่เพลงจะติดหู ทุกเพลง ไม่ว่าตั้งใจให้เป็นเพลงโปรโมทหรือไม่ก็ตาม ชุดนี้ต้องฟังหลายครั้งหน่อย ถึงจะรู้สึกว่ามันเพราะทุกเพลง แต่แลกมาด้วยความแปลกใหม่ และคุณภาพ ถือว่าคุ้มครับ

ปล. ที่พิมพ์มายืดยาว ก็ต้องการจะบอกแค่ว่า ถ้าคุณคิดว่าบอดี้แสลม ไม่เป็นบอดี้แสลม ตั้งแต่จบชุดสอง งั้นผมจะบอกว่ามันไม่เหมือนเดิมตั้งแต่จบชุดแรกแล้วหละครับ คนเราต้องมีการเปลี่ยนแปลง และก้าวไปข้างหน้าครับ และบอดี้แสลม ก้าวไปข้างหน้าตลอดครับ ถึงจะล้มจะหยุด เค้าก็ไม่เคยเดินถอยหลังครับ

ชอบทุกอัลบั้มที่ไม่มี "เภา" และค้นพบว่าบันทึกเสียงแย่ลงทุกอัลบั้มสาบานได้...

"ความเห็นส่วนตัว" (เขาต้องพูดแบบนี่ใช่ป่ะ เวลาวิจารณ์ใคร...)

สิ่งหนึ่งที่ยังทำให้ชอบ BodySlam แบบไม่เปลี่ยน คือการแสดงสด

เป็นวงเดียวที่มีคอนเสิร์ตทุกครั้งแล้วอยากไปดูทุกครั้งที่จะทำได้


การแสดงสดของคุณมันสุดยอดจริงๆ

ความเห็นไม่ส่วนตัวนะ ความเห็นจริงๆเลย

อยากรู้ว่าทำไมหลายคนถึงชอบแค่สองอัลบั้มแรก และไม่ชอบอัลบั้มหลังๆ
เรากลับชอบอัลบั้มหลังจากที่ไม่มีเภาแล้วมากกว่า ชอบมันแทบจะทุกเพลงเลยด้วยซ้ำ
รู้สึกเนื้อหาเข้มข้นขึ้น ดนตรีเข้มข้นขึ้น เล่นสดดีขึ้น แล้วลุคของวงก็ดูดีขึ้นซะด้วยซ้ำ
จวบจนบัดนี้ ก็ยังอยากรู้เหมือนกัน ว่าทำไมหลายคนถึงบอกอัลบั้มหลังๆสุ้สองอัลบั้มแรกไม่ได้

บางทีมันอาจจะเป็นเพราะ พวกเราเกิดมาในยุคเดียวกัน
ผมฟังบอดี้สแลมครั้งแรก ม.3 และติดตามเรื่อยมา
อัลบั้มชุดหนึ่งและสอง เป็นอะไรที่ดี และติดตรึงอยู่ในความทรงจำตลอดมามั้ง
ฟังสองชุดแรก แล้วทำให้พวกเราหวนนึกถึงอดีตสมัยที่พวกเราเรียนอยู่ เลยทำให้รู้สึกดีแบบนั้นรึเปล่้า
พอถึงวันที่วงนี้เปลี่ยนแนวดนตรีไป พวกเราถึงรับไม่ค่อยได้ จึงทำให้บอกว่ามันสู้สองอัลบั้มแรกไม่ได้
เป็นแบบนั้นหรือเปล่าอะ อันนี้อยากรู้จริงๆนะ

แต่สำหรับเรา วงนี้จะอัลบั้มไหนก็ดีทุกอัลบั้มนั้นแหละ
จะว่าอวยก็ได้มั้ง ก็คนมันชอบจริงๆนี่หว่า

ออกตัวก่อนว่าชอบ Bodyslam มาก แต่ชอบอัลบั้ม Save my life เป็นต้นมา ดนตรีมันอยู่ที่คนเสพนะเราว่า สไตล์ใครสไตล์มัน อัลบั้มแรกๆ ของบอดี้แสลมนี่เราว่างั้นๆ ขนาดสมัยนั้นมาแสดงที่มหาลัย เรายังร้องตามได้แค่บางเพลงเอง เพราะเพลงยุคแรกๆสำหรับเราแล้ว เรารุ้สึกว่ามันธรรมดา ยังจำได้ที่บอดี้แสลมมากับ บิ๊กแอส ในคอนเสิร์ตที่มหาลัย เรายังไปเย้วๆอยู่กับบิ๊กแอสอยู่เลย แต่จำอะไรเกี่ยวกับบอดี้แสลมไม่ได้ นอกจาก ปี๊ดหล่อ 555
แต่ตอนนี้มีคอนเสิร์ตบอดี้ที่ไหนถ้าไม่ไกลเกินไปก็ยังต้องหอบสังขารไปดู โบนันซ่าก็ตาม บางแสนก็ไป ผับแถวๆบ้านก็ไป ต้นเดือนหน้านี่ก็มีที่ผบใกล้บ้านอีกละก็ตามไปอีก ถึงจะเล่นแบบเดิมๆ มุขเดิมๆ เสียงหายไปบ้าง แต่ก็ได้ใจในความทุ่มเทและพยายามของเขา ด้วยหน้าที่การงานที่ทำให้มีโอกาสได้ดูคอนเสิร์ตเยอะหน่อย เลยพูดได้ว่าบอดี้แสลมเป็นวงที่ทำให้รู้สึกได้ว่าเขารักแฟนเพลงจริงๆ เขาสื่อออกมาให้เห็นได้มากกว่าคำพูด ต้องไปสัมผัสคะ แล้วคุณจะรักและเป็นแฟนเพลงที่เหนียวแน่นเหมือนกัน
สรุปดนตรีมันขึ้นอยู่กับคนเสพ อย่าเอาความชอบส่วนตัวของตนไปตัดสินเขาเลย เราชอบดนตรีแนวนี้ เราชอบ Linkin Park ชอบ Clash มันก็คงจะไม่แปลกที่เราจะชอบบอดี้แสลมตั้งแต่อัลบั้ม save my life เป็นต้นมา
ปอลอ ความเห็นส่วนตัวนะค่ะ

ผมกลับคิดต่างนะ คำว่าร๊อค มันไม่จำเป็นต้องดนตรีโหดๆหนิครับ
คำจำกัดความของคำว่าร๊อค มันแล้วแต่มุมมองคนนะ

Bodyslam เป็นวงดนตรีสุดยอดในใจเราเลย เป็นวงเดียวที่ติดตามผลงานตลอด เป็นวงเดียวที่ฝันไว้ว่าอยากจะไปดูเล่นสดสักครั้งในชีวิต และก็เป็นวงเดียวที่เราฟังมาตั้งแต่อัลบัมแรก(ละอ่อน)จนถึงปัจจุบัน

ยอมรับว่าเพลงของ bodyslam ไม่ได้เพราะทุกเพลง แต่สำหรับเราแล้วเพลงของ bodyslam เป็นอะไรที่มีความหมายสำหรับเรามาก เพลงเดียวกันแต่ฟังในอารมณ์ที่ต่าง เวลาต่าง ก็ให้ความรู้สึกที่ต่างกันมาก และทุกครั้งที่เราฟังเพลงของ bodslam เรากลับได้รับความรู้สึกว่าวงนี้เค้าตั้งใจร้องเพลงแต่ละเพลงมาก เค้าให้ความสำคัญกับเพลงแต่ละเพลงมาก

สำหรับเรา Bodyslam เป็นเหมือนเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกัน เป็นเพื่อนที่คอยปลอบ และก็คอยให้กำลังใจกันมาตลอด ^^

โทน คือชื่อของ ผู้จัดการวง Bodyslam นะครับ

สองอัลบั้มหลังสุดผมชอบแค่เพลงโปรโมท แค่นั้นแหละ ไม่ใช่ว่าเพลงอื่นไม่ดีนะ แต่ไม่โดน

ส่วนอัลบั้ม drive กับ believe ฟังได้ทุกเพลง

ฟังตั้งแต่ ชุดแรก ตั้งแต่อยู่ Music Bug

ต้องยอมรับจริงๆว่า Bodyslam มีเภากับไม่มีเภา มันคนละเรื่อง
ไ่ม่ีมีอันไหนดีกว่ากัน แต่โทนดนตรีมันต่างกัน ถ้ามองเป็นสีก็เหมือนกับ
สมัยก่อนจะออกแนวใส แต่ปัจจุบันออกแนวคลื้มๆ จะมากกว่า
อาจจะเป็นด้วยภาพลักษณ์ของวง การแต่งตัวที่โดนจับมาโปรโมทแบบนี้

โดยส่วนตัวผมชอบ ชุด Bodyslam กับชุด Drive มากกว่า
เพราะผมชอบไลน์กีตาร์ของ เภา ไลน์เค้ามันไม่ได้มี เทคนิคอะไรมากมาย
เหมือนของ ยอด แต่มันเท่น่าดูแถมฟังแล้วมันดูโปร่ง แต่ไม่ใช่ไม่แน่นนะครับ
มันฟังแล้วมันเป็นเอกลักษณ์ดี

ทำให้ปัจจุบัน ใน iPOD ผมก็ยังมี เพลง งมงาม อากาศ ปลายทาง หวั่นไหว
และอีกหลายๆเพลงของ 2 ชุดแรก อยู่ใน Playlist ตลอดครับ

ยอมรับเลยว่า ณ ปัจจุบัน ซึ่งฟังวงการเพลงไทยน้อยจริงๆ วง Bodyslam ยังคงเป็นวงเดียวที่ไม่ว่ายังไงก็ติดตามตลอดไป ชอบน่ะ สำหรับอัลบั้มนี้ มันเล่นความรู้สึกของคนเราได้มากจริงๆ และหลายคนที่ให้ความสนใจ ไม่รู้ว่าคิดไปเอง หรือดูไปค่อยมากไม่รู้ แต่คลิปใน Youtube ไปหาทั้งเพลง การแสดงสด บทสัมภาษณ์ รายการทีวี หรือคลิปอะไรเล๊กๆน้อยๆ Bodyslam ก็ได้มีผู้ติดตามอยู่ตลอดเวลา รู้สึกเป็นปลื้มทุกครั้งที่ได้ดูพี่เค้า และรักทุกคนที่คอยสนับสนุนจนมีทุกวันนี้

ไม่ได้ฟังเพลงค่ายใหญ่มาหลายปีพอสมควรทีเดียว
พอช่วงหลังๆเริ่มโตขึ้น ฟังแต่เพลงเพราะ ไม่เกี่ยงค่ายหรือกระแส


เรา"อิน"กับ อัลบั้มครามมากค่ะ รู้สึกว่าหลากหลาย วงร๊อคไทยน่าจะเป็นอย่างนี้ได้ตั้งนานแล้ว

โดยส่วนตัวชอบเพลงโทนค่ะ

ส่วนตัว
อัลบั้มแรกกับอัลบั้มที่สอง ฟังแล้วรู้สึกโอค วงนี้เมโลดี้เพราะ ติดหูดี

ชอบที่สุดคืออัลบั้ม Believe โดยเฉพาะเพลงความเชื่อ

พอ Save My Life แรกออก ชอบเพลงยาพิษ รู้สึกว่าวงนี้เก่งเนอะ ทำดนตรีมาถึงอัลบั้มที่สี่แล้ว ยังมีเพลงที่ติดหูได้มาก เมโลดี้ยังไม่ตาย เปลี่ยนแปลงไปได้อีก (เพลงอื่นก็ถือว่าเพราะแต่ไม่ได้ชอบมาก)

ชุด คราม บอกตรงๆฟังว่าเพลงเดียวคือคราม แล้วไม่ค่อยชอบ เหมือนเมโลดี้ไม่ติดหู และก็ไม่ได้ฟังเพลงอื่นเลย (สงสัยพลาดอะไรไปแล้วเรา)
ที่น่าทึ่งที่สุดของวงนี้คือคะแนนนิยมที่ทำให้มีแฟนติดตามได้ตลอดๆ ไม่เหมือนวงอื่นๆที่อาจจดังหรือเพราะไม่กี่อัลบั้มและค่อยๆจางหายไป (ซึ่งสักวันวงนี้ก็คงเป็นเหมือนกัน ตามวัฐจกัร)
ส่วนตัวแล้ว บอดี้แสลม แม้ไม่ใช่วงโปรดแต่ก็เป็นวงดนตรีคุณภาพที่น่าติดตามผลงานต่อๆไป ยินดีที่มีวงดนตรีที่มีฝีมือและสร้างสรรค์ผลงานออกมาต่อไปในยุคนี้

ผมว่าจุดเปลี่ยนของ bodyslam คือการเปลี่ยนมือกีตาร์ ...

จากการได้เจอพี่ๆ bodyslam ในระยะ ประชิด ผมอยากบอกว่าหน้าตาใช้ได้ทุกคน
5555 แล้วมันเกี่ยวกับเพลงไหมเนี่ย

แต่อยากบอกพี่ตูนว่า ช่วงบน กับช่วงล่าง พี่มันไม่เข้ากันอะพี่

ช่วงบนพี่กล้าม แต่ช่วงล่าง ลีบไปหน่อย

่ส่วนอัลบัมคราม สำหรับผม ต้องค่อย ๆ ซึมซับ เนื้อเพลง ผมกลัวจะเหมือน
โมเดิร์นด็อก คือฟังจบ บางทียังนั่งงงอยู่เลย
เพลงที่ผมชอบ เพลง เงา กับ แสงสุดท้าย

เพิ่มเติมอีกนิด bodyslam เป็นวงที่ วันแรกออกก็ซื้อเลย โดยที่ยังไม่ต้องฟังให้หมด
อัลบัมคราม โชคดีได้ลายเซ็นต์ครบ 5555 ได้ถ่ายรูปคู่ด้วย (ขอโม้หน่อย)

ผมว่า ไหน ๆ พี่ตูนเขาก็เคยเป็นสจ๊วต ภาษาอังกฤษคงใช้ได้ดี

อัลบัมต่อไป ก็ go inter ดูก็ไม่เลว ครับ

ข่าวว่าคอนเสิร์ตใหญ่
จะจัด คอนเสิร์ตที่ราชมังคลา (อ่านจาก facebook) ไม่เจ๋งจริงอย่าคิด 555
ซึ่งในสายตาผม วงนี้เจ๋งจริง คอนเสิร์ตมันสุด ๆ
รอคอนเสิร์ตแถบจะไม่ไหวแล้ว พ.ย. นี้เจอกัน เขาว่ามา

ในทุกเพลงของ BodySlam ตั้งแต่อัลบั้มจนถึงตอนนี้

บอกได้เต็มปากว่า ชอบเพลง "คราม" มากที่สุดอะค่ะ

เนื้อเพลงสวยและลึกซึ้งกว่าเพลงตลาดทั่วไปในตอนนี้มาก

คุณภาพสำหรับแล้ว เพลงนี้ของเค้าที่สุดจริงๆ

ชอบอัลบั้มชุดที่แล้วที่สุดครับและกำลังจะชอบอัลบั้มชุดนี้มากกว่า แต่ไม่ค่อยประทับใจการแสดงสด ผมว่าเค้าเล่นแบบห่วงหล่อเกินไป

โดยเฉพาะมือเบส


ปล.ความเห็นส่วนตัวนะครับ(เอามั่ง กลัวโดนด่า55 5)

สำหรับ ผม

ผมยังคิดถึง เภา อยู่เลย

อยากให้คอนฯที่ จัดราชมังฯ เชิญเภามาด้วยจัง

ผมคนนึงล่ะที่ฟังตั้งแต่อัลบั้มแรกๆ
แต่อัลบั้มที่ชอบที่สุดเป็นอัลบั้ม3
แต่ผมชอบไม่ทุกเพลงหรอก
อย่างเพลงที่หลายๆคนชอบๆกัน ผมเฉยๆก็มี
ความชอบคนเรามันต่างกันอยู่แล้ว
ส่วนเรื่องมีเภา หรือ ไม่มี ผมไม่ขอวิจารณ์ เพราะไม่รู้จะวิจารณ์อะไร :P

อันนี้ผมกับเพื่อนช่วยกันคิดนะฮะ (มีน้ำหนักกว่า คหสต 55)
..เพราะว่าผมโตมากับการฟังเพลงลูกทุ่ง เพลงเพื่อชีวิต สมัยโน้นๆเลย
ผมจึงไม่รู้สึกประทับใจอะไรกับเนื้อร้องและหาเพลงสมัยช่วง 10 ปีมานี้เท่าไร
เพราะไม่มีสัมผัสสละสลวย เสียงวรรณยุกต์ ตรงกับเมโลดี้ เหมือนเพลงสมัยก่อน(มีเพลงของบิลลี่ครับ ที่วรรณยุกต์ตรงเป๊ะเลย สัมผัสแบบกลอนแทบทุกวรรคเลย ไม่ใช่มาสัมผัสพยางค์สุดท้าย แถมมีสัมผัสในด้วย ร้ายกาจมาก) แล้วถ้าเป็นเพลงที่มันๆโหดๆ ก็ไปเจอพวกวงร๊อคฝรั่ง ต่อมาก็มาเคลิ้มกับเพลงอังกฤษตาม

..ผมจึงไม่ชอบเพลงของบอดี้สแลมซักเท่าไรเลย

..แต่ผมชอบเปิดบันทึกการแสดงสดของแกฟังครับ พี่ตูนเป็นคนที่พูดเข้าเพลงได้บ้าบอ แต่ฟังแล้วมันชะมัด แล้วยิ่งเห็นแกใส่เต็ม ในคอนเสิร์ตยิ่งทึ่งและประทับใจในความมันของพี่ตูนจนยกเป็นไอด้อล

..แต่ผมชื่นชอบในความมันของเพลง และภาษาร่วมสมัยที่ใช้ซึ่งเอามาร้องเกะแล้วมันปาก ดี (ตอนไปเกะก็จัดแต่เพลงพี่ตูนกับพี่ป้าง สลับกัน)คนอาจจะคิดว่า เพลงคนมีตังค์ ป๊อบจังเลย แต่ตอนร้องเกะ สะเด่ามาก หรือเพลงยกโทษ ผมก็ไม่รู้อยู่ชุดไหน แยกไม่ออก แต่ได้ยินแกร้องในคอนเสิร์ต เลยกดในเกะร้อง โหยยยย เศร้ากินใจยังกะมีผู้วายชนม์

..ชุดใหม่นี้ ผมตามฟังทีละเพลงๆที่เค้าปล่อยมา แล้วก็ดูกระแสฮือฮาของคน ยังคุยกับเพื่อนเลยว่า พี่ตูนแกกะลังได้ใจ ปั้นอะไรออกมาคนก็ชอบ เพลงความรักก็เฉยๆ คิดฮอดก็ว่าเจ๋งดีใช้ได้ แล้วก็เปิดวน เพื่อจะร้องท่อนของพี่นางให้ได้ พอเพลงออกมาจริงๆก็ฟังๆ แล้วก็ชอบเพลง โทน เพราะเนื้อเรื่องฟังแล้วอินเลย มีคำว่า ยินดีเอาชีวิตเป็นชาติพลีด้วย ผ่านเลย ยอมบอกกับทุกคนเลยว่าชอบเพลงนี้ (อ่อ ชุดที่แล้วผมชอบเพลง ท่านผู้ชม เปิดทุกเช้าตอนนอนที่คณะ จนเพื่อนเกลียด)

..ที่ผมจะบอกคือจนถึงทุกวันนี้ผมก็ยังไม่ยอมรับว่าผมชอบบอดี้สแลม (ผมยอมรับว่าชอบวงฟลาย วายน๊อท พาราด๊อกซ จากชุดแรก กับซัมเมอร์) แต่ผมฟังเพลงเค้าแล้วก็รับรู้ได้ ถึงสิ่งที่เค้าพยายามจะส่งออกมา ( ความเป็นไทย หรือเป็นคาราบาววงต่อไป ซึ่งต้องไปวัดกับพี่ตุลและพี่แจ๊บริชแมนอีกที )ซึ่งตรงกับที่เค้าจะสื่อรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ผมฟังแล้วก็นึกเรื่องพวกนี้ออกมาได้ แล้วการที่คนฟังเพลงอัลบั้มแค่ 10 เพลง แล้วมาถกเถียง แลกเปลี่ยนข้อคิดเห็นกันขนาดนี้ มีไม่กี่อัลบั้มที่ทำได้หรอกครับ ผมก็คงต้องยอมรับว่า ชุดนี้ มีอะไรให้ฟังแล้วคิดต่อไปอีกสักพักใหญ่ๆเลยล่ะ และผมว่าบอดี้สแลม กับโมเดิร์นด๊อก กำลังเคลื่อนไปในทางที่ขนานกัน ไม่ซ้ำกันซะทีเดียว ซึ่งคงมีอะไรให้ติดตามต่อไปอีกเยอะละฮะ

..ตามแกต่อไปฮะ เพราะพี่ตูนแกกำลังได้ใจจริงๆนะ ผมว่า

ว่ากันตามจริงแล้ว ชอบแค่บางเพลงมาตลอด ไม่เคยชอบ bodyslam จริงจังเลย

จนกระทั่งมีคอนเสิร์ต Everybodyslam นี่แหละครับสิ่งที่ใช่

ผมชอบคอนเสิร์ตนี้ สิ่งที่ใส่เข้ามา มันดูลื่นและไม่ดูล้นเกินเหมือนบางเพลงใน save my life concert แต่ละเพลงน่าฟังไปหมด ว่าจะใส่อะไรมายังไงบ้าง

และที่สำคัญ น้องฟักแฟง โนโวเทล ร้องเพลงแค่หลับตาได้จี๊ดโดนใจผมมากครับ

และอัลบั้มล่าสุดนี่ ชอบแค่ สติ๊กเกอร์ เพลงเดียวครับ

ผมว่า Bodyslam เป็นวงที่เล่นคอนเสริตได้คุ้มค่าตั๋วมากวงหนึ่งครับ

เราเคยชอบ bodyslam มาก จนตามไปดูทั้งคอนเสิตร์ใหญ่ และทัวร์คอนเสิตร์ทุกที่ที่ไปได้
แต่มาชุดนี้ไม่รู้ทำไมถึงเลิกฟังไปเฉยๆ แบบว่าฟังแล้วมันไม่อินยังไงก็ไม่รู้
เราว่าอะไรหลายๆอย่างของชุดนี้มันเยอะเกินไป...
คห.ส่วนตัวนะคะ